نکته ها 2

ما ایرو نیا وقتی معنی صحیح انتقاد رو فهمیدیم و فرق اونو کاملا با کلمه ایراد گیری تشخیص دادیم ، می تونیم تا حدی مطمئن باشیم که حرفامون برای جامعه مفید واقع می شه . متأسفانه عده‌ای فکر می کنن که انتقاد یعنی منفی گویی و منفی نگری و وقتی از اونا اظهار نظر می خواهیم جنبه‌های منفی قضیه رو در نظر می گیرن ، در حالیکه اینطور نیست . حقیر به آرزو موندم که یه نفر از یه برنامه یا یک جریانی اول خوبیاشو بگه و بعد بدون هیچگونه نیت بدی ، بدی هاشو ذکر کنه . راه دوری نریم، همین نشریه ای که تو ی دستای شماست و الان دارین می خونین ، شاید ندونین که ساعات بسیاز زیاد و با‌ارزشی صرف تهیه این مجله کوچولو میشه که حتی شما فکرشم نمی کنین . حتی ممکنه حوصله نداشته باشین که یک مقاله رو تا آخرش بخونین و یا اینکه خواسته باشین در موردش انتقادی رو عرضه کنین . ما که گله ای در این موردنداریم ، یعنی اینکه ما کار خودمونو انجام می دیم ، البته تا سطح توانائی مون ، حالا اگه شما نمی خونین ویا اینکه دوست ندارین اظهار نظری راجع به اون ارائه بدین ، مختارین

اما مسأله ای که منو وادار کرد که صفحه نکته‌های این شماره رو به اون اختصاص بدم ، اظهار نظر یکی از شرکت کنندگان شب شعر بود که غیر مغرضانه (انشالله) مارو ارشاد فرموده بودند و یک نیمچه ایرادی هم گرفته بودند که مارا خوش آمد . بقول اون ضرب المثل که میگه : اگه آدم نمی باره ، لااقل باید یک غرشی داشته باشه . شنیدیم ، یعنی کلاغه خبر آورد که این دوست عزیز ایرادی گرفته بودند و راه حلی برای همون ایرادشون پیشنهاد کرده بودند . این مسأله برای حقیر چندان روشن نبود و منهم مجبور شدم که با ردیف کردن یک سری دلائل ثابت کنم که چنین و چنان . در این مورد خیلی پیش اومده که اگه پیشنهاد مبهم باشه، پاسخ نمی تونه چندان واضح باشه . از قرار معلوم این دوست عزیز هنگام دریافت مجله ، راهنمائی فرموده بودند که چرا از نویسندگان و صاحبان قلم در همین شهر منچستر که فرا وو ن هم وجود دارند ، برای سر و سامان دادن به نشریه تون کمک نمی گیرین ؟ گویا ایشون فکر کرده‌اند که با دعوت صمیمانه از (اهل قلم و مداد ) یکی دو نفر به خوانندگان ما اضافه میشه و شاید لااقل این گوش ما بتونه صدای بارک‌الله خوانندگانی رو که به تعداد قبلی اضافه میشه ، بهتر بشنوه . ما از شنیدن این سخن و این پیشنهاد ارزنده بدمون نیومد ولی ایشون از کجا می دونن که نویسندگان و اعضای هیئت تحریریه این نشریه اهل قلم نیستند . ما که ادعائی نداریم زیرا مشک آنست که خود ببوید ، نه آنکه عطار بگوید ، اما بهتر بود ایشون در ابتدا ایرادهای کار رو در نشریه به ما گوشزد می‌کردند بعد درمون درد را پیشنهاد می‌فرمودند . ما باید از این آقای عزیز گله مند هم باشیم که اگر کار ما با انتشار هجده ماهنامه و چهار شماره سالنامه دارای عیب و ایراد بوده چرا همون اوایل به ما گوشزد نکرده اند ؟ ما تا بحال در همین شهر کسی را نداشته‌ایم که بدون غرض ، یک جمله مَحبت آمیز < دست شما درد نکنه> به ما گفته باشه تا یک کمی خستگی از تنمون در بیاد . از طرفی این دوست عزیز از کجا خبر دارند که ما هم زمانی در کشورمون و یا در جاهای دیگر صاحب نامی بو دیم و بقول ایشون اهل قلم ….لابد ما اعضای هیئت تحریریه باید یک نمایشکاه از سوابق کارهای ادبی خودمون ، از کتاب‌ها و مقالات مختلف در مجلات و ماهنامه ها و کتاب‌های ترجمه شده خودمون به نمایش بگذاریم تا اهل قلم بودن خودمونو ثابت کنیم . بعلاوه ما همیشه گفته‌ایم که این نشریه انحصار ی نیست و مال همه مردمه و بارها از شما خوانندگان عزیز نشریه کمک خواسته ایم . حتی اگه همین الان به صفحه (همراه خوانندگان) مراجعه بفرمائید خواهید دید که هر کسی میتونه نوشته هاشو برامون بفرسته تا به نام خودش چاپ کنیم . این دوست عزیز اگه

مایل هستن که سهمی درنوشته های نشریه داشته باشند میتونن گوشه‌ای از کار نشریه رو بعهده بگیرندو ما هم قول میدیم دعای خیری در حقشون بکنیم . ولی موضوع مهمی که از گفته‌های ایشون برای ما مطرحه اینه که ما نمی‌دو نیم اهالی قلم در کجای این شهر قایم شده‌اند که ما اونارو نمی‌بینیم تا لااقل برا ی بهبود وضع مجله از نظر افزایش خواننده به اونا متوصل بشیم و التماس کنیم که بیائید به داد دل ما برسید که مارو قبول ندارند و اهل قلم نمی دانند

اعضای هیئت تحریریه این نشریه که معرف حضور هستند یک شبه ره صد ساله نپیموده اند و خوشبختانه سوابق درخشانی از نطر نویسندکی دارند که ادعائی است با مدرک . همین اعضا با نداشتن امکانات که امکانان مالی یکی از بزرگترین آنهاست هر چه در توان دارند بیدریغ در طبق اخلاص گذاشته و برای تهیه این ماهنامه تلاش می‌کنند و این شمائید که باید با انتقادهای صحیح و بدون غرض راهنمای ما باشید واگر شما اهل قلم هستید قدم بر دیده ما بگذارید و شما هم در این راه پر پیچ و خم راهگشای ما باشید اما نه اینکه با اینگونه راهنمائی ها موجب دلسردی ما بشوید .

مسلما در هر شماره با توجه به کوششهای فراوانی که می‌شود ممکن است غلطهائی املائی و یا احتمالاً انشائی وجود داشته باشد که اجتناب نا پذیراست ، ولی این دوست عزیز اگر فکر میکنند که از طریق این پیشنهاد ، یعنی دعوت از اهل قلم خدای نکرده کار نویسندگان این نشریه زیر سئوال قرار می‌گیرد ، سخت در اشتباه هستند و با ید در نظر خودشان تجدید نظر بکنند ، زیرا که نویسندگان و اعضای هیئت تحریریه نشریه آماده پاسخگوئی و ارائه مدرک برای چنین منتقدان و پیشنهاد دهندگان هستند ، البته اگرآنها خود را ذیصلاح برای چنین اظهار نظرهائی بدانند . در پایان امیدواریم این دوست عزیز قانع شده باشند ولی اگر هنوز هم ادعائی برای ارائه بهتر مجله از طرف این دوست عزیز وجود دارد ، ما گردانندگان مجله با صراحت می گوئیم که : گر تو بهتر می‌زنی بستان بزن