داشتم رانندگی می کردم
که تلفنم زنگ زد .چون شماره نا آشنا بود چندان لزومی نمی دیدم که جواب بدم ،آخه درستم نیست که آدم پشت فرمون از
تلفنش استفاده کنه .اما کی به کیه ،ما هم تحویل نگرفتیم و با یک
"الو"زنگ تلفنو قطع کردیم. صدایی از اونطرف گفت :
ــ آقای نکته چی؟ بله؟
عرض کردم :امر بفرمائین .فرمودن:
ــ شما منو نمیشناسین ،اسمم
مهرداده. من با اجازه تون شماره شمارو از دوستتون آقای شکوهی گرفتم ،بلا
اراده گفتم:
ــ کدوم آقای شکوهی؟ که گفت:
ــ احمد آقا .
راستش من اصلا آقای شکوهی نمی شناختم که اسمشون احمد باشه یا محمود.
بالاجبار برای اینکه طرف نا راحت نشه گفتم
"آره آره می شناسم ،خب امر بفرمائین." گفت:
ــ یه مطلبی رو می خواستم به عرضتون برسونم .با
احتیاط پرسیدم:" مربوط به چی میشه کانون یا رادیو؟" فرمودن:
ــ مربوطه میشه به نوشته های شما در
قسمت نکته ها.
یهو دلم هری پائین ریخت.در یه لحظه فکر کردم که با نوشتن
مطلبی لابد به کسی توهین شده و اینکه ایرادی در نوشته های من وجود داشته که
بالاخره اجتناب ناپذیره. مودبانه عرض کردم:" بفرمائین بگوشم که گفتند:
ــ لطفا تو برنامه هاتون ایرونیا رو یه کمی نصیحت کنین که اینقدر غیبت
نکنن . اینقدر پشت سر هم حرف نزنن و برای
همدیگه حرف در نیارن.عرض کردم:" فقط همین؟ گفت:
ــ شما خودتون هر چی میخواین در این
باره صحبت کنین.گفتم:" راستش منم مثل شما یه آدم معمولی هستم،من خودم عاری از
عیب نیستم که بتونم مردمو نصیحت کنم که غیبت نکنن.بعلاوه مگه نمی دونین که غیبت
و دروغ و تعارف سه عنصر جدانشدنی از وجود ایرونیاست .ما خیلی داستانها سر
هم کرده و بخورد ملت داده ایم ولی صد حیف که ما دیده ی بینایی و گوش شنوایی
که ندیدیم. گفت:
دمتون گرم، ازین شعرتون خیلی خوشم اومد و جوابمو
گرفتم.
راستش حوصله نداشتم که بیشتر حرف
بزنم چون ایشون یک مسئله کاملا معمولی رو که واقعا تکراریست،عنوان کرده بودن و من
چندان حال نمی کردم که در باره اش چیزی
بنویسم. می خواستم که با یک خدا حا فظی مسئله رو فیصله بدم، که گفت:
ــ اگه میشه خانم هم میخواد سلامی
عرض کنه.
دیدم که خانمشون هم پیله کردن که با بنده صحبت کنن و ناچارا ماشینو به کناری کشیدم که بتونم بدون خطر صحبت کنم .عرض
کردم:"خوشحال می شم."ایشون که خوئشونو پروانه معرفی کردن،پس از
چاق سلامتی و تعارفات اولیه،در تائید موضوعی که شوهرشون گفته بودن،داستانی رو
تعریف کردن که بی مناسبت نیست شما رو هم در جریان درد دل ایشون قرار بدم.
**
No comments:
Post a Comment