نکته ها 15

نکته ها

         میگن ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است ...ما هم بر اساس این ضرب‌المثل قدیمی، مطلبی رو که چندین ماه قبل در رادیو مورد بررسی قرار داده بودیم توی این صفحه آوردیم .مارو می‌بخشید که موضوع مورد بحث اینقدر ها هم جدید نیست ، اما اصل مسئله بر می گرده به ده بیست روز قبل  که دوستی از حقیر خواست که در مورد عدم حمایت ما ایرونیا از همدیگه یه چیزی  بنویسم و البته نظر ایشون بیشتر دور می‌زد روی عدم حمایت ما ایرونیا ازکار و کسب هموطنامون … ما هم که دل پردردی داشتیم بی مناسبت ندیدیم که این مطلب واقعی رو اینجا بیاریم ….راستی نگین که این مطلب جزو کالای تاریخ گذشته است وخدای نکرده مارو  لو بدین که  اداره بهداشت  هم مارو اذیت کنه

**

        پرسیدم : راستی خوش گذشت ؟ گفت : عالی بود ….واقعا دو ساعت از ته دل خندیدیم و این خنده ها ، مارو شارژ کرد ... فی الواقع  مسکنی بود برای دردها و مشقات زندگی . گفتم : استقبال چطور بود ؟ که جواب داد : عالی و بی‌نظیر …..مردم منچستر واقعا دمشون گرم ...ازین جور برنامه‌ها خیلی خوب استقبال می کنن . کنجکاوانه پرسیدم : لابد ایرونی هم خیلی زیاد بود ؟ که با خنده تمسخر آمیزی جواب داد : ایکاش همون ده بیست نفر ایرونی هم نمی اومدن و لااقل می‌گفتیم که این هنرمند بیخودی خوشو جزو ایرونیا جا میزنه ….واقعا آبروریزی بود. گفتم : آخه تو از کجا فهمیدی که چند تا ایرونی تو سالن هستن  ، تو که همه ایرونیارو نمیشناسی ؟ که بلافاصله با قاطعیت جواب داد : بابا خودش پرسید ...و در‌واقع خودش کار و خراب کرد ...آخه ، همون اولی که میاد روی ضحنه ، همیشه خودشو معرفی می کنه و بعدشم میگه : میدونین من یه ایرونیم و به ایرونی بودنم هم افتخار می‌کنم … و بعد ادامه میده که : آیا توی این سالن ایرونی وجود داره ؟ ...اونشب هم همین سؤال رو پرسید . گفتم : خب  … بعد چی شد ؟ که ادامه داد : هیچی دیگه ...ده بیست نفری از گوشه و کنار سالن به اون بزرگی دستاشونو بلند کردن ...اصلا باور‌کردنی نبود . منکه میون پنج شش نفر از دوستای انگلیسیم محاصره شده بودم دوتا دستامو بلند کردم وناراحت بودم از اینکه نباید این سؤال رو مطرح می‌کرد ...لااقل مسأله روپوشیده باقی می موند

پرسیدم : بقیه همه اینگلیسی بودن ؟ که جواب داد: اکثرا اینگلیسی بودن ، ولی از همه ملیت ها شرکت کرده بودن از چینی و ژاینی گرفته تا عرب و پاکستانی ....در حقیقت مجلس بین‌ المللی بود . با توجه به اینکه می دونستم سالن پالاس تیاتر پر بوده و بلیت تموم شده بود ، بازم احتیاطا پرسیدم : نکنه سالن خالی بود؟ که بلافاصله جواب داد : واقعا جای بسی تاسفه که  توی یک سالن هزار نفره که مهماندار برنامه یک کمدین مشهور ایرونیه ، فقط ده بیست نفر تماشاچی ایرونی وجود داشته باشه .. واین نشون میده که ما ایرونیا چقدر همدیگه رو حمایت می‌کنیم و چقدر به هنر و هنرمندان ایرونی ارزش قائلیم و پس از مکثی کوتاه ادامه داد که : این هنرمند مشهور میاد روی صحنه ، همون اول میگه من ایرونیم ...و به ایرونی بودنم افتخار می‌کنم ...آخه من اونجا به دنیا اومدم ...و بعد هم دو ساعت مردمو از خنده روده‌ بر می کنه ...تموم گفته هاش شامل ظنز و انتقاد از جامعه است و توهینی به هیچ گروه و دسته و ملیتی نمی کنه . ..میگه : من نه به سیاست کار دارم نه به دین ...میگه : من افتخار می‌کنم که مشروب نمی خورم نه بخاطر مسائل مذهبی  ، بلکه بخاطر اینکه می خوام عاقل بمونم … نباید دنبال چیزی رفت  که  عقل آدمو ضایع کنه . حیف آدم نیست که عقل خودشو ضعیف کنه ،  بطوریکه نفهمه خوشحاله و یا غمگین.. ..آخه عقل برزگترین نعمت خداست ..اگه همه آدما عاقل بودن وضع دنیا که اینجوری نبود! ...من از بچگی دوست داشتم آدمارو بخندونم ..چون شادی خودش نمیاد در خونه شما رو  بزنه ...این ما هستیم که باید شادی رو خلق کنیم

دوست داشتم بازم حرف بزنه و از اونشب بگه چون می‌دیدم که حرفای او به دلم می شینه که ادامه داد : این هنرمند که در شش فیلم بزرگ شرکت کرده و به  هالیوود هم راه پیدا کرده اصلا  تکبری نداره ...از اجدادش بخوبی یاد میکنه و اگه از جامعه ایرونی انتقاد میکنه ، چیزائی رو میگه که مردم در زندگی روز مره با اونا مواجه هستن … حرف برای گفتن زیاد بود زیرا  که در مورد این هنرمند ایرونی یعنی امید جلیلی خیلی چیزا میشه گفت ، ولی مربوط به صفحه نکته‌ها نمیشه . اما تنها نکته‌ای که از این مسأله میشه بررسی کرد ، اینه که چرا ما ایرونیا اینقدر از هم دوریم ...چرا همدیگه رو حمایت نمی‌کنیم ؟ چرا باید بیزنس های ما رو بیگانه‌ها حمایت کنند ؟  و افسوس و صد افسوس که اگه ما اینطوری نبودیم و بیشتر از اینا هوای همدیگه رو داشتیم ، اینهمه بدبختی نصیبمون  نمی شد

 

بله، دوست عزیز ، امیدوارم با خوندن این مطلب دریافته باشی که این درد ، دردیست لاعلاج در بین جامعه  ایرونی ، بخصوص بین ما فرنگ نشین ها